Video afspelen

¡NI UNA MÁS!

Synopsis

Ni Una Más (Niet Eén Vrouw Meer!) is een lange documentaire onder regie van Julia Hollander en vertelt het verhaal van protestmuzikanten Vivir Quintana en de zeskoppige vrouwen-band Las Brujas (De Heksen). Gewapend met hun instrumenten en stemmen strijden ze tegen de falende staat Mexico en de talloze ontvoeringen en moorden op vrouwen die elke dag plaatsvinden. Ni Una Más! verbeeldt het gruwelijke ware gezicht van Mexico: een machismostaat waarin vrouwen op elk denkbaar niveau worden onderdrukt. Mede door de muziek van deze sterke vrouwen is er een protest ontketend dat met de dag groeit. Hun muziek is de stem van de stemlozen. Samen zingen zij namens alle vrouwen.

“Soy Claudia, soja Esther en soja Teresa
Soy Ingrid, soja Fabiola en soja Valeria
Soy la niña que subiste por la fuerza
Soy la madre que ahora llora por sus muertas
Y soy esta que te hará pagar las cuentas”

“Ik ben Claudia, Esther en Teresa,
Ik ben Ingrid, Fabiola en Valeria,
Ik ben het meisje dat opgroeide in geweld,
Ik ben de moeder die nu huilt om haar moord
En ik zal je straffen voor haar dood.”

Deze humanitaire crisis kan niet langer voortduren. Te veel moeders hebben hun dochters verloren, te veel zussen, vriendinnen en partners zijn overleden. Het moet stoppen. Niet één vrouw meer! ¡Ni Una Más!

 

 

Directors statement by Julia Hollander

De weken voordat ik voor het eerst naar Mexico ging, kon ik niet slapen van al het enthousiaste nieuws dat ik over het land las. Ondanks deze slapeloze nachten zei mijn gevoel dat ik daarheen moest gaan en het gewelddadige nieuws dat ik las werd overstemd door de roeping van de Latijns-Amerikaanse vrouwen die ik zo bewonder: Frida Kahlo, Isabel Allende, Chavela Vargas, Lila Downs en Mercedes Sosa . Deze gemengde gevoelens van angst en opwinding brengen meteen de paradox van Mexico over.

 

Toen ik aankwam, werd de paradox nog duidelijker. Aan de ene kant werd ik verliefd op haar vurige cultuur, heerlijke muziek en warme gastvrijheid, maar aan de andere kant kwam ik in een land met een gewelddadige geschiedenis die gedomineerd werd door mannen. Een machoïstische cultuur waarin de vrouw wordt gezien als ‘eigendom’ van de man en vrouwen hebben dagelijks te maken met onderdrukking, ongelijkheid en (seksueel) geweld. Het land is magisch maar desoriënterend, een paradijs, maar ook een hel, een adembenemend landschap waar het afval langs de weg ligt en lichamen erin verdwijnen.

 

Op mijn eerste dag in Mexico ontmoette ik Las Brujas, en ik geloof echt dat dit geen toeval was. Deze ontmoeting ontketende een kettingreactie van bijzondere ontmoetingen met dappere Mexicaanse vrouwen, kunstenaars en gepassioneerde feministen. Ik bezocht hun concerten, interviewde hen en woonde bij hen. Terugkijkend op die allereerste reis, zie ik nu dat het voor mij een welkome ontsnapping was uit Nederland, weg van het geweld dat mij recentelijk is aangedaan, maar ook in het verleden, op zoek naar genezing en hernieuwde kracht. Ik stelde alle vrouwen die ik sprak dezelfde vraag: “Wat betekent het om een ​​vrouw te zijn?”, en het doet me pijn om te zeggen dat het antwoord op deze vraag is “het betekent onderdrukt worden op elk denkbaar niveau”.

 

Paradoxaal genoeg zijn Mexicaanse vrouwen echter in hun bloei. Vrouwen ontbranden artistieke en muzikale samenwerkingen met elkaar en hebben geleerd zichzelf en elkaars intellect, schoonheid, diepe wateren en kracht lief te hebben en te prijzen. Meerdere keren ben ik met hen in tranen uitgebarsten, wat ons dichter bij elkaar heeft gebracht. Het feministische collectief groeit met de dag maar hun strijd is nog maar net begonnen en ik hoop dat deze documentaire, hoe klein ook, daaraan kan bijdragen.

Producer Riverpark Films
Rauwkost Film
Director Julia Louisa Hollander

 

Director Julia Hollander
Producer Herman Slagter, Riverparkfilm

Guido F.G. Jeurissen, Rauwkost Film

Camera Lawrence Lee

Julia Hollander

Rodrigo Puente

Editor Nathalie Alonso Casale

 

Stills

More productions

Visual Portfolio, Posts & Image Gallery for WordPress